[…] Ο Κυβερνήτης ήταν από κείνους που πίστευαν ότι οι σκέψεις κινούν τον κόσµο και όχι τα συναισθήµατα. Τα συναισθήµατα, όσο ωραία κι αν είναι, έλεγε εκείνος, σβήνουν πολύ γρήγορα. Οι σκέψεις είναι εκείνες που γεννούν ιδέες, πάθος, παράτολµα και µεγαλόπνοα οράµατα που αντέχουν στον χρόνο.
«Αυτό το τείχος θα λυτρώσει την Κουπόλα από κάθε κακό που προέρχεται από τους ανθρώπους της παλαιάς πόλης! Να προστατέψουµε αυτό το τείχος και όλους τους ναούς της σύγχρονης εποχής. Να προστατεύσουµε την Κουπόλα, αυτό τον ναό της εξέλιξης. Της προόδου. Της ευηµερίας. Να µην επιτρέψουµε στους αχάριστους να βεβηλώσουν τους σηµερινούς ναούς, όπως οι βάρβαροι βεβήλωναν τους χθεσινούς ναούς!»
Αυτές τις λέξεις ο Κυβερνήτης τις είπε µε βαθιά, παράξενη φωνή σαν να προερχόταν από έναν άλλο κόσµο…