Το ερώτημα γύρω από την αγάπη, το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο της σωκρατικής διαλεκτικής, σε συνδυασμό με τον προβληματισμό ως προς το κατά πόσον η επιθυμία αφορά ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κάτι άλλο πέραν τούτου,  οδηγεί σε μια ασυμβατότητα ανάμεσα στην επιθυμία και το αντικείμενό της.

Πιο συγκεκριμένα η θέση του εραστή και του ερώμενου όπως αναδύεται μέσα από την σωκρατική διαλεκτική όπως και η προβληματική γύρω από τον έρωτα επιτρέπει  σύμφωνα με τον Λακάν, μια πληρέστερη  κατανόηση των όσων συμβαίνουν στη Μεταβίβαση.

Θέτοντας, ο Λακάν, στο επίκεντρο της προβληματικής του περί της Μεταβίβασης το ερώτημα περί της αγάπης,  διαφοροποιεί την σχέση εκτίμησης η ενδιαφέροντος που διαμορφώνει κάποιος για τους όμοιούς του από την σχέση του αναλυτή με τον αναλυόμενο. Αν στην πρώτη περίπτωση η σχέση με τον άλλον καθορίζει και τα όρια αυτής της σχέσης, στην ανάλυση η σχέση με τον αναλυόμενο είναι σχέση αγάπης και αφορά όχι το είναι του αλλά την έλλειψη που διακρίνει το είναι του.

Μπορεί ωστόσο να θεωρηθεί ότι η υπόθεση περί πρόσβασης του αναλυτή στο εν- ελλείψει είναι του αναλυόμενου είναι ανάλογη με το είδος της αγάπης την οποία επικαλείται ο Σωκράτης;