[...] ο έρωτας κυριαρχεί, όχι µε διάθεση ηδονοβλεπτική –εδώ ο ζωγράφος µας δεν υπαινίσσεται µέσα από την κλειδαρότρυπα– αλλά συν-κρατεί. Το ζευγάρι πρωταγωνιστεί στο κέντρο κι αποκτά διάσταση ως το «θέµα» της πόλης, ως µια ουσία συγκολλητική που αρµοδένει τα κτίσµατα. Ο έρωτας είναι το νήµα στον χρόνο που υπερβαίνει την καθηµερινότητα κι ανυψώνει την πόλη πέρα από τον αισθητό κόσµο, σε µια ου-τοπία.

«Ο έρωτας ζει και θριαµβεύει πάντα. ∆εν έχει ανάγκη από συνθήµατα και διαδηλώσεις. Ανθίζει µόνος του και δεν τον σταµατά τίποτα. Οφείλουµε να τον δοξάζουµε στη ζωγραφική, στη µουσική. Αυτή είναι και η αγωνία του ζωγράφου, να κατορθώσει να τον εκφράσει».

Γιώργος Μυλωνάς Ιστορικός Τέχνης